W dniach 25–26 września 2026 r. w Sannikach zrealizowano kolejny etap projektu mającego na celu zachowanie lokalnej tradycji wycinankarstwa. Ekspert wraz z fotografem odwiedził dom jednej z twórczyń ludowych, a następnie spotkanie przeniosło się do Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Sannikach. Efektem były wywiady oraz szczegółowa dokumentacja fotograficzna.
Twórczynie i ich historia
Bohaterkami spotkań były Jolanta Mikołajczyk i Barbara Wieczorek. Pierwsza z nich z sannickim wycinankarstwem związana jest od 11. roku życia. Jako pedagog przez lata prowadziła zajęcia i koło wycinankarskie w Szkole Podstawowej, dzieląc się wiedzą z młodszymi pokoleniami. Druga – mieszkanka Sannik od 1956 r. – wykonuje tradycyjne wycinanki, wełniane „pająki”, pisanki wielkanocne i palemki. Umiejętności zdobyła w 1994 r. w ramach projektu „Ginące zawody” realizowanego przez ówczesny Gminny Ośrodek Kultury. Swoje prace prezentowała m.in. we Francji, Niemczech, Szwajcarii, Holandii i Stanach Zjednoczonych.
Znaczenie dokumentacji
Zebrane materiały – fotografie i wywiady – mają ocalić nie tylko same dzieła, ale też osobiste wspomnienia i wiedzę twórczyń. Sannicka sztuka ludowa to opowieść o historii regionu, dawnych zwyczajach i rodzinnych przekazach. Projekt „Wycinankarstwo sannickie – opracowanie wniosku o wpis wycinankarstwa sannickiego na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego” jest współfinansowany ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego.
„Dokumentowanie twórczości naszych artystek pozwala zachować ich dorobek dla przyszłych pokoleń” – podkreślają organizatorzy.
Inicjatywa wpisuje się w szersze działania na rzecz ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego na Mazowszu. Dzięki takim projektom lokalne tradycje – często znane tylko wąskiej grupie – zyskują szansę na szersze rozpoznanie i trwałe miejsce w kulturze regionu.
Źródło: Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Sannikach
Fot. facebook.com
